Moeilijke middag bij WK Amateurs

Live vanuit Belek door Golfers Magazines Martijn Paehlig

De donder en bliksem die zaterdag tegen half zeven boven de Antalya Golf Club losbarste was figuurlijk ook van de gezichten van de Nederlandse spelers en begeleiders af te lezen. De kans op een medaille was ineens uiterst klein geworden, eigenlijk zomaar, uit het niets, als een plots opkomend onweer.

Niet dat het in de derde ronde allemaal zo goed of sprankelend was geweest, dat zeker niet, maar een paar holes voor toeter ging was er nog niet veel aan de hand geweest met de Nederlandse ambities voor een podiumplaats.

Goed, Daan Huizing had het moeilijk en zag de score al snel oplopen. Na een prima start ging het vanaf hole twaalf ineens ontzettend moeizaam. Na een onmogelijke ligging in de bunker op twaalf volgde de tweede dubbele bogey van de dag op die hole, op dertien en veertien redde hij ternauwernood zijn par, op vijftien en zestien bleven birdiekansen onbenut, op de par-3 zeventiende was er ineens weer een bogey en op hole 1 direct na de turn was er weer een dubbele bogey na een waterbal.

´Dat is iets waar we eerlijk gezegd geen rekening mee hadden gehouden´,  geeft Eric Brommert na afloop van de gestaakte ronde dan ook ruiterlijk toe. ´Het begin was goed, maar hij had de focus niet helemaal gaf hij toe. Misschien dat we niet meer op zijn score moeten rekenen morgen, maar geloof me, had gaat zich er echt niet bij neerleggen dat hij zijn laatste amateurwedstrijd zo gaat eindigen hoor. Daar kan je van op aan.´

Als niet meer op de score van Huizing gerekend hoeft te worden, hoe zit het dan met de andere twee spelers die de score dan wel binnen moeten gaan brengen? Tot een paar holes voor het einde van de ronde was dat dik in orde, al was dat deels te danken aan het feit dat geen van de hoog geklasseerde teams een move maakte.

Robin Kind speelde net als de eerste twee rondes heel solide golf, maar wist de kansen die hij zich gaf, niet te benutten, en werd bij de twee foutjes die hij maakte direct hard gestraft met twee bogeys. En Rowin Caron die het vanochtend zo moeilijk had, was lang de enige landgenoot onder par, maar dankzij bogeys op achttien en tien stapte ook hij met een score in de plus in de bus terug naar het hotel.

´Dat slot doet pijn ja´, zegt nog steeds Eric Brommert. ´Tot dat moment was er nog niets aan de hand en heb je nog zicht op de medailles met twee slagen achterstand, maar in twee holes tijd lever je drie slagen in en is het gat ineens behoorlijk groot. Aan de andere kant is er ook nog heel veel golf te spelen. We hebben nog bijna achttien holes de tijd om slagen terug te winnen en ik ben er van overtuigd dat dat kan gaan lukken.´

´Wat voor Daan geldt, geldt ook voor Robin: zo wil hij écht geen afscheid nemen van zijn jaren als amateur. Als het morgen even een beetje wél meezit kan hij zo nog onder par binnenkomen en datzelfde geldt voor Rowin. Wij zitten van de teams hoog op het leaderboard eigenlijk als enige op de relatief makkelijke kant van de baan. Als we in achttien holes vier, vijf slagen terug weten te winnen dan staan we zomaar weer bij de beste zes en dat zou nog altijd de op een na beste prestatie van oranje ooit zijn.´

´Deze middag mag dan misschien teleurstellend verlopen zijn, een middag waarop we niet hebben laten zien waartoe we in staat zijn, maar morgen is nog veel mogelijk. We gaan er met zijn allen alles aan doen om te stijgen op het leaderboard. Nogmaals: er is nog veel golf te spelen en zó wil niemand van ons afscheid nemen van dit toernooi. Ik geloof nog heilig in onze kansen op een hogere notering dan waar we nu staan.´

Leaderboard