Winterview: Christel Boeljon

Het tweede jaar op Tour was opnieuw een goed jaar voor de Beverwijkse. Boeljon speelde een buitengewoon constant seizoen waarin ze zichzelf ook nog eens meerdere keren de kans gaf om te winnen. Dat ze daar niet in slaagde was het enige minpuntje van het jaar.

‘Natuurlijk had ik graag gewonnen maar dat dat niet lukte dit jaar is inderdaad het enige ‘minpuntje’ van het seizoen, als je dat zo al mag noemen. Het is alleen niet iets waar ik heel erg mee zit. Ik heb mezelf verschillende keren de kans gegeven te winnen maar ben er alleen nog niet in geslaagd dat te verzilveren. Dan kan je maar een ding doen. Doorgaan waar je mee bezig bent en geduldig blijven, dan komt die win vanzelf. ’

Met drie tweede plaatsen klinkt het helemaal niets als grootspraak, de mededeling dat die overwinning wel komt. Als je zo vaak in contention bent dan moet het een keer lukken. Elke week leer je weer meer wat je moet doen en moet laten om het wel te laten slagen en zelf  is ze er van overtuigd dat de beste kans die ze dit seizoen had, haar wel eens extra goed zou kunnen helpen op weg naar die eerste zege.

Tijdens het Suzhou Taihu Ladies Open in China kwam de speelster van Golf Team Holland terecht in een play-off. Een goede kans om te winnen dus, maar nog niet half zo goed als de plotselinge putt die ze had voor de zege. Terwijl ze zich al opmaakte voor een volgende hole in de verlenging misten al haar tegenstanders hun putt waardoor Boeljon ineens een (korte) putt had voor de overwinning. Omdat ze dat helemaal niet aan zag komen ‘stond ze maar een beetje boven de bal’, die ze dan ook miste.

‘Ik denk dat als ik terugkijk wat ik heb geleerd dit seizoen, de bijna-win in China wel eens het belangrijkste kan zijn geweest. Ik kwam zó dichtbij de overwinning, maar mis een heel lullig kort puttje omdat ik er gewoon niet op rekende dat ik die kans zou krijgen. Niet op dat moment in elk geval. Ik was er daardoor helemaal niet bij met mijn hoofd, had niet de juiste mind-set op het moment dat ik boven die bal stond. Dat gebeurt je dus nooit meer, daar leer je zoveel van. Natuurlijk baalde ik ontzettend, maar ik geloof er heilig in dat je van de slechte dingen meer leert dan van de goede… dan is dit dus een heel goede les geweest.’

Als je de stelling dat je meer leert van slechte dan van goede dingen doortrekt, dan heeft Boeljon niet veel geleerd dit jaar, want er viel maar weinig aan te merken op het seizoen waarin ze voor de tweede keer werd uitgeroepen tot Nederlands beste speelster van het jaar, maar dat ziet Boeljon vanzelfsprekend anders.

‘Ik heb gewoon een heel goed jaar gehad waarin ik me op een aantal punten flink heb verbeterd. Als ik dit seizoen vergelijk met vorig seizoen dan ben ik zoveel constanter geworden. Ik eindig zeven keer in de top-10 en wordt drie keer tweede. Volgens mij ben ik van de top-12 een van de weinigen die geen wedstrijd wist te winnen, dus dan moet je het voor de rest wel heel goed doen.’

Met die laatste uitspraak zegt Bolejon niets te veel. Nog nooit speelde een Nederlandse zoveel topnoteringen bij elkaar en nog nooit verdiende een oranjespeelster zoveel als Boeljon dit seizoen (€121.959,03) en nog nooit eindigde een landgenote zo hoog op de Order of Merit. Toch zijn die constateringen voor Boeljon allerminst aanleiding nu eens even lekker achterover te gaan leunen.

‘Het was een mooi jaar en ik hoop die lijn door te kunnen trekken naar de komende jaren maar ik wil meer natuurlijk. Te beginnen met winnen. Om mezelf daar meer kansen voor te geven moet ik niet alleen geduldig blijven, ik zal ook moeten blijven werken aan mijn spel. Van fairway tot green zit het wel goed – ik raakte dit jaar zeventig procent van de fairways en vijfenzeventig procent van de greens – maar er mogen wel wat meer putts in. Dat ik gemiddeld boven de dertig putts zit zegt me eigenlijk nog niet eens zoveel – dat komt door al die geraakte greens – maar iets meer kansen benutten mag best en de bal mag ook best nog dichter bij de vlag. Daar ga ik mee aan de slag. Anders oefenen, nieuwe drills, elders oefenen.’

En volgend jaar? Wat moet 2011 brengen?

‘Natuurlijk heb ik mijn doelen voor volgend jaar, alleen is dat niet iets waar ik mee bezig ben tijdens het seizoen, dan gaat het maar om één ding en dat is zo goed mogelijk presteren. Maar als je het me nu vraagt dan staat de Solheim Cup wel heel hoog op mijn verlanglijstje. Ik sta nu tiende op de voorlopige ranglijst en ik wil echt proberen in het team te komen. Ik heb mezelf een leuk cadeau gegeven door mijn kaart voor de Amerikaanse Tour te behalen en ben zeker van plan daar wedstrijden te gaan spelen, maar mijn focus ligt op Europa en de Solheim Cup. Het lijkt me wel wat om daar als eerste Nederlandse ooit aan mee te mogen doen.’