Winterview - Kyra van Leeuwen
Voor het derde jaar op rij speelde Kyra van Leeuwen met een conditional status op de Ladies
‘Dat ging inderdaad prima. Ik kon veel wedstrijden spelen al was het seizoen een beetje rommelig. In de zomer kon ik maar weinig spelen, dat is lastig voor je ritme. Het was ook wat wisselvallig. De start van het jaar was goed, maar daarna kwam er een ‘dipje’. Eigenlijk begon dat al bij de pre-kwalificatie voor het Brits Open waar ik tweede werd maar werkelijk overal en nergens lag met mijn bal. Al realiseer ik me dat het lastig is te spreken over een dip als je desondanks tweede wordt. Laat ik het zo zeggen. Ik wisselde goede wedstrijden af met heel matige en dat kwam enerzijds door een gebrek aan ritme, en anderzijds door iets mentaals: ik wilde te graag, terwijl je gewoon los moet laten.’
Zonder al te grote resultaten leek Van Leeuwen desondanks goed op weg haar kaart veilig te stellen. Maar toen was er ineens pijn.
‘Mijn rug is altijd wel mijn zwakke plek geweest, maar het ging heel aardig. Sterker, ik speelde iets van vijf toernooien achter elkaar zonder dat ik last had. Ik zei dat zelfs tegen de tourfysio ‘het gaat best goed hé?’, maar ik had het nog niet gezegd of ik voelde die zeurende pijn in mijn rug weer. Alsof er een band werd aangetrokken afgewisseld met stekende pijn. Het zal een combinatie geweest zijn van veel wedstrijden, spanning en langere tijd zonder bezoek aan de osteopaat. Het bleek uiteindelijk een kleine hernia te zijn waardoor ik langere tijd niet kon spelen. Ik ben nu net weer toe aan het slaan met mijn driver, maar een volle ronde heb ik nog niet gelopen. Frustrerend maar misschien ook wel weer goed voor me. Ik heb nog nooit zo lang rust gehouden.’
Door de gedwongen rust miste Van Leeuwen zo’n vier wedstrijden van het seizoen waardoor ze er opnieuw niet in slaagde haar speelrecht voor het komende jaar veilig te stellen. Opnieuw wacht de gang naar Qualifying School, al mag ze gelukkig wel direct naar Final Stage.
‘Ik ben als 115e op de ranking geëindigd en de eerste 120 mogen direct naar de finals. Gelukkig, want ik heb geen idee hoe mijn rug het gaat houden als ik een week speel, laat staan als ik negen rondes achter elkaar had moeten spelen. Ik ben benieuwd. Ik ken de baan (La Manga, red) heel goed en neem natuurlijk een bak ervaring mee naar Qualifying School maar ik heb totaal geen spelritme en dus ook geen idee wat ik mag verwachten. Misschien schiet ik uit de startblokken met een zestig, misschien raak ik geen bal. Ik heb geen idee en ga in die zin zonder verwachting naar Spanje. Als ik de bal een beetje goed raak en geen last van mijn rug krijg is de top-30 absoluut haalbaar.’
| Tweet |
