Winterview - Wil Besseling

‘Ik sta echt te trappelen om weer de wei in te gaan. Echt, het kan mij niet snel genoeg januari zijn’, spat het enthousiasme van Besseling af rond de feestdagen. ‘Ik realiseer me dat dat de afgelopen jaren wel eens anders is geweest, maar nu…ik heb er zóveel zin. Op 1 januari stap ik om acht uur 's ochtends in het vliegtuig. Was het maar vast zo ver!’

Besseling is de eerste om toe te geven dat het dit jaar door de bank genomen niet best was. Het begin van het seizoen was met twee gehaalde cuts in de eerste twee wedstrijden nog wel aardig, maar daarna ging het snel bergafwaarts. Cuts werden vaker niet dan wel gehaald en aan het eind van het seizoen stond de individuele wereldkampioen van 2006 nog maar net bij de beste honderd van de Challenge Tour en moest hij terug naar School om zelfs voor dat circuit een speelrecht veilig te stellen.

In Girona plaatste Besseling zich echter redelijk eenvoudig voor de Europese Tour waardoor hij zich op mag maken voor zijn tweede seizoen op het hoogste niveau nadat hij daar eerder in 2009 actief was. De grote Noord-Hollander weet echter één ding heel zeker. Het moet in 2012 anders dan drie seizoenen terug. Sterker, het moet anders dan in de meeste jaren sinds 2006.

‘Ik geef toe dat ik lang zoekende ben geweest naar wat voor mij werkt. Ik werd in 2006 eigenlijk van het een op het andere moment professional en rolde er ongeveer in. Ik zeg niet dat het destijds een verkeerde stap was, maar ik was duidelijk nog niet klaar voor een leven als professional.’

‘Ik had niet echt een plan of een beeld hoe ik het aan moest pakken. Wat is voor jou een goed ritme. Welke structuur ligt je het best. Allemaal dingen waar ik eigenlijk geen echt idee over had. Je gaat eerst door op de oude voet – dat ging qua resultaten ook vrij aardig - en als dat niet echt werkt – zeg de afgelopen twee jaar - ga je dingen zoeken. En als ik heel eerlijk ben: ik was het spoor soms echt een beetje bijster. Het afgelopen seizoen – zeker de tweede helft – kwam het goede gevoel terug. Misschien nog niet in de resultaten, maar voor mijn gevoel was ik weer op de goede weg. Had ik eindelijk de goede structuur gevonden.’

In de zoektocht naar - en het vinden van - een structuur duikt een bekende naam op. Player developer van de NGF Erik Brommert, voor velen vooral ook bekend als de oude caddie van Joost Luiten.

‘Als amateur waren Jeroen Stevens en Chris van der Velde ontzettend belangrijk voor me. Ze boden me structuur, stelden de juiste vragen, hielden me scherp. Eigenlijk doet Erik hetzelfde. Je moet het zelf doen, maar het is prettig iemand in je buurt te hebben die je soms op dingen kan wijzen, die je vraagt waarom je iets wel of niet doet. Ik heb nu de juiste structuur van trainen gevonden, de kwaliteit daarvan. Ik wéét wat ik moet doen. Thuis en ook onderweg. De basis is goed, het ijs is zeg maar dik genoeg, nu moet het allemaal naar een nog hoger niveau, zonder alleen maar uren te maken. Weten wat je doet en waarvoor je dat doet. Die structuur, die is zó belangrijk.’

Als Besseling in januari zijn rentree maakt op de Europese Tour, dan doet hij dat voor het eerst sinds hij professional is ‘alleen’. Het contract met Golf Team Holland liep ten einde en werd – ondanks de behaalde kaart – niet verlengd. Na vijf jaar staat Besseling op eigen benen.

‘Ik heb vijf jaar bij Golf Team Holland gezeten en ben daar heel dankbaar voor, heb er heel veel geleerd. Maar ik denk dat het goed is om nu alleen verder te gaan. Ik ben klaar voor de volgende stap. Het zal – zeker ook financieel – niet eenvoudig zijn aan het begin. Het is geen gemakkelijke tijd om sponsors te vinden, daar zijn we hard mee bezig. Richard Krajicek, waar ik nog altijd mee samenwerk, is daar ook mee bezig binnen zijn netwerk. Ik word nu veel meer een eigen bedrijf. Daar helpt hij ook bij. Net als Erik en de anderen waar ik mee samenwerk.’

‘Ik realiseerde me voor Qualifying School heel goed wat er op het spel stond. Het ging me toch niet gebeuren dat ik ineens helemaal niets meer zou hebben? Ik was zo gedreven. Wilde zo graag. Ook dat is wel eens anders geweest de afgelopen twee jaar. Het was mentaal zwaar, maar het halen van mijn kaart is een enorme boost. Het geeft heel veel energie om er nog harder voor te gaan. Ik ben nog niet waar ik zijn wil, maar ik ben wel weer terug op de Tour.’