De geschiedenis van het Internationaal Dutch Open 50+

Foto boven: de beste spelers in het International Dutch Open 50+ van 2025 op de Haarlemmermeersche Golfclub.

Uit onderzoek blijkt dat de geschiedenis van het seniorengolf in Nederland teruggaat tot 1931. Toen werd het besloten gezelschap De Nederlandsche Golf Veteranen opgericht, als afronding van een initiatief dat in 1930 was gelanceerd door G.W.S. Putman Cramer (waarschijnlijk Gijsbert Willem Jacob (1875-1949)), van de Haagsche Golf Club), Jan Hendrik Cornelis Salberg (1878-1942) en Robert Willem Jannes Schill (1870–1934) op de net geopende Eindhovensche Golf.

De Nederlandsche Golf Veteranen was een exclusief gezelschap voor heren van 50 jaar en ouder, dat jaarlijks een wedstrijddag organiseerde: de zogenaamde reünie. Dit gebeurde in eerste instantie alleen op de Haagsche Golf Club (nu de Koninklijke Haagsche), maar later door het hele land. En hoewel Frans "Haantje" de Haan (1897-1974) naast zijn werk als secretaris-administrateur van het NGC (tegenwoordig NGF) vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw ook het secretariaat van de veteranen op zich nam, bleef de organisatie een afzonderlijke entiteit, los van het NGC (het Nationaal Golf Comité, de voorloper van de NGF). De Nederlandsche Golf Veteranen konden om die reden geen officiële Nederlandse afvaardiging naar internationale toernooien sturen.

Een nationaal seniorenkampioenschap

In de jaren zestig van de vorige eeuw groeide het besef dat deze situatie problematisch was. Dit kwam met name door de instelling van het Wereldkampioenschap voor Senioren Golfers, dat vanaf 1960 jaarlijks op de Broadmoor Golf Club in Colorado Springs werd gespeeld. Dit toernooi stond open voor heren-amateurs van 55 jaar en ouder, en vrijwel de hele wereld deed mee - behalve Nederland.

Dit was een doorn in het oog van onder meer Bib van Lanschot (1914-2001), die sinds 1969 aan de leeftijdseis voldeed. Bovendien voorspelde Van Lanschot dat binnen afzienbare tijd veertig procent van de Nederlandse golfers senioren zou zijn. Voor deze groeiende groep moest dus een betere plek worden gecreëerd in het nationale comité.

Als eerste stap loofde Willem Snouck Hurgronje in 1970 een beker uit voor een nieuw kampioenschap: het Senioren Strokeplay Kampioenschap.

De eerste edities en het WK

In 1971 vond het eerste Senioren Strokeplay Kampioenschap voor heren plaats. Het kampioenschap was open voor golfers van 55 jaar en ouder met een maximale handicap van 18. De eerste editie, over 18 holes, werd gespeeld op de Veluwse Golf Club. Er waren slechts elf inschrijvers, en het niveauverschil tussen vroege en late starters was groot.

Zo merkte men op: “Een vroeg gegraveerde swing is een bezit voor het leven.” Dat gold in ieder geval voor oud, meervoudig Jeugdkampioen Bib van Lanschot, die de eerste editie met overmacht won: met zestien slagen voorsprong op nummer twee, Job van Lonkhuysen.

Een jaar later, in de vergadering van december 1972 van het NGC, werd de Senioren Commissie opgericht, vanzelfsprekend onder voorzitterschap van Bib van Lanschot en met Lex Askenazy als ‘sriba’ (beiden waren ook lid van de Nederlandsche Golf Veteranen). Het commissiebestuur werd de daaropvolgende jaren versterkt en er werd een jaarlijks budget van 2.500 gulden gereserveerd. Zo kon het NGC in 1974 voor het eerst een team afvaardigen naar het 15de Jaarlijkse Wereldkampioenschap voor Senioren Golfers op de Broadmoor Golf Club. Hoewel Nederland in de achterhoede eindigde, was de toon voor het seniorengolf in Nederland gezet.

Uitbreiding naar dames en internationale deelname

In 1976 werd met de instelling van de dames-seniorencommissie een ander omissie in het Nederlandse golf hersteld. Een eigen kampioenschap - het Dames Senioren Kampioenschap - volgde later dat jaar. Roelie Sauter-Kamstra (1922-1986) mocht zich na de eerste wedstrijd op UGC De Pan de eerste Dames Senioren Kampioen van Nederland noemen.

Beide wedstrijden - het dames- en heren-strokeplaykampioenschap voor senioren - hebben dus een geschiedenis die teruggaat tot de jaren zeventig van de vorige eeuw. Het vervolg van de toernooien was complexer. Zo moest er nagedacht worden over buitenlandse deelname aan de kampioenschappen. Vanaf 1994 was de herenwedstrijd ook open voor buitenlanders, hoewel deze niet meedongen naar de nationale beker, maar wel naar een aparte schaal die vanaf dat jaar werd uitgereikt. Sinds 2000 staan beide wedstrijden bekend als het Internationaal Senioren Strokeplay Kampioenschap/het International Dutch Open 50+. Hierbij wordt ook om de nationale beker gespeeld, al wordt hier niet veel ruchtbaarheid aan gegeven.

• De 26ste editie van het International Dutch Open 50+wordt gehouden van 26 tot en met 28 juni 2026 op de Hilversumsche Golf Club. Het kampioenschap is onderdeel van de EGA-wedstrijdkalender.
• Voor de Nederlandse senioren bestaat er daarnaast sinds 2009 ook een apart Nationaal Strokeplay Kampioenschap 50+. In 2026 werden Catryn Geleijnse en Marcel Wust kampioen op De Goese Golf.
• Daarnaast is er sinds 2016 ook een Nationaal Strokeplay Kampioenschap 65+, gehouden op de Hattemse G&CC. De kampioenen van 2026 zijn Siene Dresselhuys en Don Wedman.

Golfgeschiedenis.nl

Van deze vier kampioenschappen is inmiddels de vrijwel volledige lijst met winnaars gereconstrueerd. Deze zijn te bekijken op het wedstrijdregister van golfgeschiedenis.nl. Aanvullingen zijn van harte welkom.

Foto onder: de Nederlandse ploeg in Colorado Springs: B.J. Bijleveld, Bib van Lanschot, J. Porter Brinton Jr. (president World Senior Golf Federation) en N.J. de Graaf (1974).

Foto onder: prijswinnaars van het dameskampioenschap 1980 op GC De Dommel. Met zittend in het midden de kampioen Annelies Eschauzier met een replica van het schilderij Jongen in blauw Van Bartholomeus van der Helst.

Foto onder: de Jongen in Blauw van Bartholomeus van der Helst (circa 1658) (zie de foto hierboven).