Terug naar Nieuwsoverzicht

96-jarige golfer Leo benoemd tot Honorair Marshal

27 februari 2020

Leo Kamers van Golfclub Rozenstein, de oudste marshal van Nederland, heeft op 96-jarige leeftijd besloten om een punt achter zijn vrijwilligerswerk te zetten. Op donderdag 27 februari is feestelijk stilgestaan bij het einde van Leo's loopbaan als marshal.

Golfclub Rozenstein heeft 56 marshals op vrijwillige basis. Zij zorgen er als goede gastvrouw of gastheer voor dat alles naar wens verloopt in en rond de golfbaan. 

Leo Kamers was één van de marshals van het eerste uur, maar hij heeft onlangs besloten om te stoppen als marshal. Heel begrijpelijk want Leo was met zijn 96 jaar niet alleen de oudste marshal van Rozenstein, maar ook van heel Nederland en waarschijnlijk van de wereld.

Als beloning voor ruim 16 jaar trouwe dienst heeft Rozenstein Leo op 27 februari benoemd tot de eerste Honorair Marshal van Rozenstein. De "oud-marshal" was verrast en zichtbaar ontroerd toen voorzitter Geert Jan Mantel hem een inmiddels traditionele Zilveren Fotolijst met inscriptie overhandigde. Voorzitter Mantel las ook een brief voor die NGF-presiden Caroline Huyskesaan Kamers heeft gestuurd. Onder applaus van een grote groep leden en gasten werd een toast uitgebracht op Leo’s gezondheid.

Ter gelegenheid van de bijzondere ceremonie op 27 februari heeft Rozenstein een interview met Leo Kamers gepubliceerd. "Vooral het contact met de mensen is leuk", zegt Kamers in het vraaggesprek. "Vriendelijkheid wordt vaak met vriendelijkheid beantwoord." Het interview is onder de foto te lezen.

Foto boven: Leo Kamers met de Zilveren Fotolijst, met rechts Geert Jan Mantel, Voorzitter Rozenstein.

Interview

Leo (1923), is behoudens enkele jaren buitenland, zijn geboortestad Den Haag altijd trouw gebleven, heeft de oorlog meegemaakt op onderduikadressen in Overijssel en een zeer groot deel van zijn leven gewerkt voor het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, gezeteld in het Vredespaleis in Den Haag, waarvan vele jaren als directeur. Voor deze gelegenheid interviewden wij Leo in ons clubhuis.

Hoe ben je in het golfen verzeild geraakt?
Ik was een van de oprichters van de Haagse golfclub Duinzicht en ben daar vanaf het begin lid geweest. Een jaar of twintig geleden ben ik vervolgens lid van Rozenstein geworden, vele jaren voor Rozenstein competitie gespeeld, in de Redactiecommissie gezeten en vervolgens in 2004 marshal geworden.

Waarom ben je indertijd marshal geworden?
Ik werd gevraagd om marshal te worden en heb direct ja gezegd omdat ik vond (en vind) dat je de morele verplichting hebt om ook wat te doen voor je club. Bovendien is marshallen leuk: je ontmoet veel mensen, zorgt als gastheer of -vrouw ervoor dat de golfers zich welkom voelen, vooral ook de golfers die voor het eerst op Rozenstein komen spelen.

Zou je het weer doen als je de keuze zou hebben?
Absoluut! Ik heb er geen spijt van en heb een leuke tijd als marshal gehad. Bovendien geldt nog sterker dan vroeger dat Rozenstein draait op vrijwilligerswerk van leden.

Wat is er leuk aan het marshallen?
Vooral het contact met de mensen is leuk. Veel golfers maken een praatje met je, zijn vrijwel altijd vriendelijk tegen je en tonen respect voor de marshal. En je draagt je steentje bij aan het goed functioneren van de club en het gedrag van de leden. En: het is ook leuk om in de baan goede en minder goede golfers te zien spelen.

Wat is minder leuk?
Naast alle vriendelijke mensen zijn er soms helaas ook enkelen (vrijwel altijd Nederlanders!) die zich arrogant gedragen, niks van de marshal aannemen en een grote mond geven als je ze aanspreekt. Belangrijk is ook hoe je je zelf opstelt: vriendelijkheid wordt vaak met vriendelijkheid beantwoord.

Wat is er de laatste 16 jaar veranderd aan het marshallen?
Eigenlijk niet zoveel. Het is soms wel veel drukker op de baan dan vroeger, met bijbehorende conflicten en de golfers zijn ook wel veranderd: meer assertiviteit, meer je rechten claimen, ook als dit niet terecht is.

Wat is er dan veranderd aan de golfers de laatste 16 jaar?
Waar golf vroeger een elitesport was met duidelijke regels en etiquette en een homogeen type golfer, is golf nu een volkssport, beoefend door een doorsnee van de bevolking met ook een doorsnee van de goede en minder goede mentaliteit van mensen. Hier krijg je als marshal ook zeker mee te maken.

Wat is het vreemdste dat je als marshal hebt meegemaakt?
Zoveel vreemde dingen ben ik eigenlijk niet tegengekomen. Natuurlijk zijn er de golfkarren en -buggies die af en toe een eigen leven gaan leiden en autonoom het water inrijden. Maar echt bijzondere zaken zoals de legendarische mooie vrouw die door een marshal betrapt werd bij het zonnebaden in een bunker, heb ik niet meegemaakt.

Wat is het leukste dat je als marshal hebt meegemaakt?
Het allerleukste was dat wij met een aantal leden van Rozenstein als marshals een aantal jaren hebben gefungeerd bij de Dutch Opens op de Kennemer. Heel bijzonder om mee te maken met de beste golfers van de wereld en veel publiek. Dit was marshallen op het scherpst van de snede: alles moest kloppen.

We zien helaas zo weinig vrouwen als marshal, terwijl zij toch ongeveer de helft van ons ledenbestand uitmaken. Hoe zou dit komen?
Vrouwen hebben het over het algemeen drukker dan mannen, zeker nu vrouwen doorgaans ook een baan hebben en na pensionering vaak op kleinkinderen moeten passen, dit naast het runnen van een huishouden. Maar wellicht speelt ook mee dat vrouwen minder zin hebben om golfers op de golfbaan terecht te moeten wijzen en dan wellicht onheus bejegend te worden. De vrouwen die wel als marshal fungeren blijken prima ‘hun mannetje te staan’.

Heb je nog wijze raad voor de huidige marshals?
Het allerbelangrijkste is om vriendelijk te zijn tegen de golfers en zorg dat ze zich welkom voelen. Groet onbekenden, maak een praatje en vraag of je ze ergens mee kan helpen. En áls je golfers terecht moet wijzen, omdat ze regels overtreden, wees dan beheerst en probeer streng doch rechtvaardig te zijn en de betrokkene(n) te overtuigen in plaats van meteen op je strepen te gaan staan. Maar, mocht dit niet lukken, laat het dan niet lopen en treed dan ook op. Dit is gelukkig niet vaak nodig, ook omdat ik ervaar dat het zijn van marshal je op zich al natuurlijk gezag geeft (‘strepen op de mouw’).

Wat vind je ervan dat je de oudste marshal van Nederland bent?
Eerlijk gezegd wist ik dit niet. Maar het is wel bijzonder. Ik hoop wel dat er nog velen na mij zullen volgen, want we hebben de ouderen hard nodig als marshal, ook omdat de jongeren het over het algemeen veel te druk hebben. Toen ik jong was dacht ik er ook helemaal niet aan om marshal te worden.

Leo Kamers op 27 februari.