Zorg voor elkaar: greenkeeper Sjoerd Griffioen
21 januari 2026
#Zorgvoorelkaar gaat over respect, samenwerking en veiligheid op en rond golfbanen. De Nederlandse Greenkeepers Associatie (NGA), Nederlandse Vereniging van Golfaccommodaties (NVG), Nederlandse Golf Federatie (NGF) en Professional Golfers Associatie Holland delen dit jaar positieve praktijkvoorbeelden van de eigen achterban.
Het eerste artikel komt van de NGA en gaat over greenkeeper Sjoerd Griffioen die vertelt hoe zijn golfbaan 'zorg voor elkaar' concreet toepast. Het artikel is op 21 januari gepubliceerd op de website van de NGA en is ook hieronder te lezen.
#Zorgvoorelkaar op de golfbaan in Loenen
Al zestien jaar werkt Sjoerd Griffioen op Golfclub Old Course Loenen. Wie hier regelmatig speelt, kent hem: altijd een groet, een hand omhoog, een kort praatje. Volgens Sjoerd zit zorg voor elkaar niet in grote woorden, maar juist in kleine, dagelijkse dingen.
Sjoerd begon zijn loopbaan ooit als slager, maar fysieke klachten aan zijn arm dwongen hem tot een andere richting. “Ik reed langs Golfbaan Weesp, zag [greenkeeper] Vincent de Vries buiten staan en sprak hem gewoon aan bij de poort. Zo is het greenkeepersvak voor mij begonnen.” Na een aantal jaren werd hij gevraagd door aannemersbedrijf De Ridder om naar Loenen te komen. Inmiddels werkt hij hier al zestien jaar, vanaf de opening van de baan.
Wat betekent #Zorgvoorelkaar?
“Voor mij is het heel simpel: ik ben sociaal ingesteld. In mijn eigen kleine kring zorg je goed voor elkaar, en dat neem ik mee naar mijn werk.” Op Golfbaan Loenen is die zorg zichtbaar in de manier waarop collega’s, golfers, horeca, secretariaat, pro’s en bestuur met elkaar omgaan. “We hebben hier maar negen holes. Ons kent ons. Dat maakt het makkelijker om elkaar te zien en rekening te houden met elkaar.”
Ruimte geven – letterlijk en figuurlijk
Sjoerd past zijn werkzaamheden bewust aan het spel aan. “Als golfers telkens de fairwaymaaier tegenkomen, zou ik daar zelf ook kriegel van worden. Dan geef ik ze liever even de ruimte. Mensen wachten, ik kan zo weer verder.” Dat vraagt om afstemming binnen het hele team. “Het werkt alleen als iedereen hetzelfde doet. Als de ene collega het anders aanpakt dan de andere, ontstaat verwarring. Daarom is die gezamenlijke lijn zo belangrijk.”
Elke dag samen aan tafel
Een bijzonder ritueel op Loenen vindt elke ochtend plaats. “Tussen negen en half tien drinken we met z’n allen koffie in het clubhuis, aan een tafel direct bij de ingang: greenkeepers, horeca, secretariaat, pro’s en zelfs het bestuur sluit een keer per maand aan.” Wat voor buitenstaanders misschien voelt als een werkoverleg, is voor Sjoerd juist een rustmoment. “Het is gezellig, nuttig en laagdrempelig. Leden lopen langs, stellen vragen, vragen wat we doen. Elke dag weer.” Die openheid was er vanaf het begin. “De eerste voorzitter zei al: zonder greenkeepers kun je niet spelen. Dat gevoel is altijd gebleven.”
Rekening houden met elkaar
Zorg voor elkaar betekent ook: ruimte geven aan verschillen. “Ik heb eens een collega gehad die zich niet prettig voelde in het clubhuis en liever in de schuur pauzeerde. Dat is prima. Je mag kiezen. Soms zit daar onzekerheid achter, daar moet je rekening mee houden.” Ook met de golfpro’s is de samenwerking intensief. “Als een pro aangeeft dat hij in een bunker les wil geven, pas ik mijn werk daarop aan. En andersom leggen wij uit waarom we bepaalde werkzaamheden doen en vertelt de pro dit weer door aan zijn leerling. Zo ontstaat er goede communicatie en ontstaat er geen ruis.”
Uitleg voorkomt misverstanden
“Er worden soms dingen gedacht die niet kloppen. Dan denken golfers bijvoorbeeld dat we bezanden en prikken om ze te pesten. Dat is natuurlijk onzin.” Daarom is communicatie zo belangrijk. “Wij leggen het uit aan de pro’s, de pro’s leggen het weer uit aan hun klanten. Dat werkt.” Extra bijzonder: het baanonderhoud wordt uitgevoerd door een aannemer, maar de greenkeepers zijn sterk verbonden met de club. “Dat zie je niet vaak. Juist daarom is die goede samenwerking zo waardevol.”
Het effect op de sfeer
Wat levert deze aanpak op? “Collega-greenkeepers van De Ridder die hier komen werken, zeggen vaak: wat zijn de mensen hier vriendelijk. Niemand moppert als we aan het werk zijn. Golfers steken hun hand op en lopen om ons en onze werkzaamheden heen.” Volgens Sjoerd waarderen de leden ons werk. “Ze zien dat we ons best doen en geven dat terug.”
Uitdagingen blijven bestaan
Natuurlijk loopt niet alles altijd vanzelf. “Je hebt soms mensen die niet goed in het plaatje passen. Dan moet je op een nette manier aangeven dat iets niet de bedoeling is. Ik ben geen marshal en geen politieagent, maar als het om veiligheid gaat, zeg ik er wel wat van.” Niet iedereen heeft van nature dezelfde communicatieve vaardigheden. “De één is rustig en sympathiek, de ander gebruikt humor. Communicatie zou in opleidingen voor greenkeepers meer aandacht mogen krijgen.”
Zorg voor de zorgdrager
Een interessante vraag is wat er gebeurt als degene die het systeem draagt, het zelf even moeilijk heeft. Sjoerd: “We kennen elkaar hier al vijftien jaar. Als ik chagrijnig ben, wordt dat gezien.” Sjoerd gelooft in het bespreekbaar maken. “Je kunt afspreken om elkaar niet alleen over het werk te spreken, maar ook eens per maand te vragen: hoe gaat het met jou?”
Wat kunnen anderen hiervan leren?
Sjoerds belangrijkste tip is simpel: “Zeg mensen gedag. Steek je hand op. Zien en gezien worden. Als iemand de eerste keer niet teruggroet, blijf het toch doen. Na vier keer zwaaien ze vanzelf. Je geeft respect, en je krijgt respect terug.”
Borg wat goed gaat
Tot slot bespreken we het belang van vastleggen. “Zolang het goed gaat, denk je daar niet over na. Maar als het fout gaat, denk je: hadden we het maar geborgd.” Besturen wisselen, mensen veranderen. “Dan is het belangrijk dat dit soort afspraken en gewoontes beschreven zijn. Zodat het systeem blijft draaien, ook als er een ‘radar’ even uitvalt.”
Afsluitende noot
Dit verhaal laat zien dat #zorgvoorelkaar geen project of protocol is, maar een cultuur. Ontstaan door aandacht, communicatie en het dagelijks maken van kleine keuzes.