Terug naar Nieuwsoverzicht

Het “Augusta National syndroom”

10 april 2019

Aan het begin van de lente verheugt iedere golfer zich op de Masters, iedereen krijgt zin om zelf te gaan spelen. Maar die prachtige eerste major van het seizoen heeft ook een “negatieve invloed” op de golfsport.

Televisiekijkers krijgen elk voorjaar weer een perfecte golfbaan voorgeschoteld: Augusta National op z’n best en mooist. Een gemanicuurd golfparadijs met groene greens en fairways, bloeiende azalea’s en bunkers met hagelwit zand.

Maar greenkeepers over de hele wereld, en ook veel baancommissies en clubmanagers, zijn niet blij dat het golfseizoen begint met de Masters op de perfecte baan van Augusta. Het beroemde major championship heeft namelijk een enorm grote invloed op miljoenen golfers, wat in golfbaanonderhoud het “Augusta National syndroom” wordt genoemd: onrealistisch hoge verwachtingen van speelkwaliteit vroeg in het seizoen.

Valse verwachtingen

Door het perfecte plaatje dat Augusta National Golf Club presenteert ontstaat het misverstand dat vol en sappig donkergroen gras en razendsnelle greens de norm zijn. Golfers krijgen door de Masters zin om zelf de stokken te pakken en dat is goed. Maar ze wensen dat hun eigen baan er net zo smetteloos en prachtig bij ligt als Augusta. En veel golfers wensen het niet alleen, ze verwachten het eigenlijk ook. Maar het perfecte plaatje dat de Masters presenteert is voor andere banen niet haalbaar en Augusta National geeft bovendien niet het goede voorbeeld. 

Door het perfecte plaatje dat Augusta National presenteert ontstaat het misverstand dat vol en sappig donkergroen gras en razendsnelle greens de norm zijn.

De privéclub in Georgia heeft een onbeperkt budget om de baan te presenteren zoals we gewend zijn: donkergroen met de planten in volle bloei. Daar komt ongelooflijk veel bij kijken. Onder het gras ligt een buizenstelsel voor beregening, onder de greens een peperduur drainage- en verwarmingssysteem. De bunkers krijgen elk jaar een nieuwe lading zand en worden met de hand perfect aangeharkt. Schaduwrijke greens en tees worden met lampen belicht en met ventilatoren belucht. Dennennaalden worden dagelijks aangeharkt en met behulp van waterkleurstoffen ogen de meertjes en kreekjes aantrekkelijk. Naar verluidt worden azalea’s op het laatste moment uit koelingen gehaald zodat ze precies op tijd bloeien.

Maar die diepgekleurde, opgefokte en tijdelijke kwaliteit kunnen andere golfbanen niet realiseren en al helemaal niet in april. Ten eerste omdat andere golfclubs een fractie van het budget van Augusta National hebben. Ten tweede omdat de meeste landen een ander klimaat hebben waar de banen net uit de winter komen.

Bovendien moet de kwaliteit van Augusta tussen aanhalingstekens gezet worden. Het perfecte plaatje van Augusta National is in veel opzichten weinig duurzaam. Niet duurzamer dan een paar dagen. Denk aan het gebruik van pesticiden om ziektes en onkruiden te bestrijden; in Amerika mag er op dit gebied bijvoorbeeld nog heel veel terwijl Nederland en buurlanden binnen afzienbare tijd drastisch moeten reduceren tot aan nul-gebruik. Augusta National is weliswaar maar zes maanden per jaar open maar de baan moet wel elke dag pieken in die zes maanden, voor de leden en de Masters.

Kwaliteit op lange termijn

De dure en niet duurzame kwaliteit van Augusta National is niet alleen onhaalbaar voor andere clubs, het is ook onwenselijk. Omdat het wereldwijd pesticidegebruik in de hand werkt. De focus voor golfclubs moet liggen op echte kwaliteit en dat is kwaliteit op lange termijn. Die kwaliteit bereik je door duurzaam onderhoud en dat betekent onder meer het stimuleren van de juiste grassoorten en minimale beregening en bemesting. 

Kleur zegt niets over de ware kwaliteit van het gras en de bodem.

De focus moet liggen op fairways en greens die het hele jaar gezond zijn zodat we geen pesticide meer nodig hebben. Op die manier kan een baan 10, 11 of 12 maanden per jaar goede greens en fairways presenteren in plaats van zo’n drie maanden per jaar. Een baan van duurzame kwaliteit is soms net zo donkergroen als Augusta National, maar kan in andere periodes geel of bruin zijn. De kleur is afhankelijk van de natuur en beweegt mee met de seizoenen. Kleur zegt niets over de ware kwaliteit van het gras en de bodem.

“Koning Stimp”

Wat betreft de snelheid van greens is Augusta National ook een onwenselijk voorbeeld. Ook al is het nog maar begin april, gewone golfers verwachten een snelle balrol als ze begin april naar de golfbaan gaan. Greens met een Masters-snelheid (vermoedelijk stimp 13, Augusta houdt de snelheid geheim) kan een gemiddelde golfbaan hooguit voor een paar dagen creëren, maar de negatieve impact op het gras is groot. Veel wenselijker voor een gewone club zijn gezonde greens met een normale snelheid, zodat ze in maart of november ook van een hoge en constante kwaliteit zijn. Maar de Masters voedt de wereldwijde dictatuur van “Koning Stimp” en een "race for pace" tussen golfbanen.

Geduld

Greenkeepers, baancommissies en golfbaanmanagers moeten er voor waken om onder druk van het Augusta National syndroom te vroeg in het seizoen te willen pieken. Onderhoud is afhankelijk van de natuur en in april, zeker aan het begin van de maand, is de temperatuur nog niet hoog genoeg voor de groei van de grasplant. Het gras groeit wel wat, maar de ontwikkeling van de plant is nog niet vol op gang gekomen en kan nog niet op topsportniveau presteren. De betere grassoorten beginnen pas echt met groeien bij een hogere bodemtemperatuur – zo’n tien graden – over een langere periode. Door de Masters maar ook door de NGF Competitie ligt er echter veel druk op hoofdgreenkeepers om goede speelkwaliteit te leveren. Maar als er nog geen echte groei is werken agressieve behandelingen (bijvoorbeeld prikken en bezanden, verticaal maaien of bemesten) averechts. Het niet gewenste straatgras ziet dan kans zich te vestigen en de betere grassoorten te verdringen. Dat leidt tot een neerwaartse spiraal.

De juiste verwachtingen creëren

Een greenkeeper kan een prima uitleg geven als een voorzitter of baanmanager aan hem of haar vraagt: “Waarom kunnen wij geen baan hebben zoals Augusta?”. Of: “Waarom zijn de greens bij ons niet zo snel als bij de Masters?” Maar een voorzitter of manager moet ook de juiste antwoorden kunnen geven als een golfer met deze vragen komt. Het is belangrijk om te beseffen dat er in een land met het klimaat van Nederland een conflict is tussen het belang op korte termijn (een goede baan presenteren terwijl er nog geen groei is) en het belang op lange termijn: greens en fairways die gedurende het hele jaar een hoge speelkwaliteit hebben, greens die niet ziektegevoelig zijn.